4 Aralık 2015 Cuma

Hello From Down Under!

Down Under!

Bir ülkeye verilecek en ürkütücü nickname olabilir. Bence birebir çevirisi "dünyanın öteki ucu" veya "Allah'ın unuttuğu yer" :) Öyle bir yer ki, tanıştığım herkes ailesinden, memleketinden çok çok uzakta; ailemiz, arkadaşlarımız üşürken biz "1 Aralık" itibariyle yaza merhaba dedik ve her gün istisnasız, herkes uyurken uyanıyor ve herkes uyanıkken uyuyoruz:)

14 Kasım 2015 Cumartesi

Kendi Vatandaşı Olmayan Ülkede İlk 3 Hafta


Hızlandırılmış göç turumuzda kendimiz için büyük pek çok şeyi hallettikten sonra (bu yazıyı kendi evimizde yazmak bunların en büyüğü:)) tekrar karşınızdayım:)

Üç haftalık Sidney gözlemlerimi özetlemem gerekirse gönül rahatlığıyla şunu söyleyebilirim ki, ülkesinde yolunda gitmeyen şeyler olan, belki iş bulamamış, belki maaşını beğenmeyen, belki de bizim gibi macera peşinde olan herkes bu şehirde! Markete girdiğinizde her yer Çinlilerle dolu, ev ararken sizinle birlikte evi gezmeye bir Alman çift daha geliyor, Ikea'dan eve gelen eşyaları Türkler taşıyor, Lübnanlılar, Avrupalılar, hepsi etrafımızda.. Peki ya şu "Aussieler" nerede, bunun cevabını bulmak için sanırım biraz daha vakit gerekiyor:)

29 Ekim 2015 Perşembe

Yeni Hayat Dediğine, 35 Saatlik Yolculukla Ulaşılır!


Bu yazı Türkiye'den yaklaşık 15000 km uzakta, saat 18.00 civarlarında, herkesin sandığının aksine buz gibi bir Sidney akşamında yazılıyor:) Dün tam 1 haftamızı doldurduk Sidney'de! Nasıl geçtiğini hiç anlamadığımız kocaman 1 hafta.. Merak edenler için, burası şu an iki kat kazakla ve kalın çoraplarla oturtacak kadar soğuk ve yine merak edenler için, henüz ne yılana, ne de Türkiye'de görmediğim bir tür böceğe rastladım:)

18 Ekim 2015 Pazar

Yanıma Alamadıklarım..

Son 2 Gün..
Heyecan, kendine güven ve merak yerini şimdiden özlem duygusuna bıraktı.

Dört bavul hakkımın hepsini tıkabasa doldurdum, eşya elemek ne kolay, eledikten bir kaç saniye sonra unutuyorsun yanında ne götüreceğini, neyi eve bıraktığını. Bir de yanıma alamadıklarım var, alamadığım için şimdiden içimde kalan, aslında ömür boyu onlarla birlikte yaşamak isteyip, şimdi arkamda bıraktığım..

14 Ekim 2015 Çarşamba

Bu Bir Göç Hikayesidir!


Hayatımın en karışık, en heyecanlı ve itiraf etmesi zor olsa da belki de en belirsiz ve benim için bu yüzden pek korkunç dönemi başlamış bulunmakta:)

Evinde her akşam oturduğu yer bile değişse mızmızlanan ben , bir gün "Uzaktaki Minik Çocuk"la birlikte Avustralya'ya taşınmaya karar verdik, gerisi çorap söküğü gibi geldi.